1 2 3 4 5

کشتن شمع در غیاب لامپ/سعدی حاجی

photo_۲۰۱۷-۱۲-۲۵_۱۳-۲۲-۳۳

کشتن شمع در غیاب لامپ

(یادداشتی بر آنارشیسم اخیر کردستان عراق)

دورانت‌ها(ویل و آریل)، در کتاب تفسیرهای زندگی(زندگی و آثار نویسندگان بزرگان جهان)، در فصل ویژۀ جیمز جویس، دربارۀ سرزمین وی، ایرلند، می‌نویسند: «ایرلند سرزمین حاصل‌خیزی بود که هوای سرد و نمناک آن رنگ گلگون گل‌های سرخ را بر گونه‌های دختران می‌نشانید و پسران آتشین مزاج اشتیاق داشتند بذر زندگی های جدید بکارند. اما جوّ روانی حاکم بر این سرزمین، مرگ‌بار بود: دولتی که فقط در اسم ایرلندی و در پایمال کردن کشور اجنبی بود. کلیسایی انگلیکن که در ایرلند بسیار سختگیرتر از انگلستان بود؛ کلیسایی کاتولیک که ایرلندی‌های وفادار نمی‌توانستند بر آن خرده بگیرند یا درصدد اصلاحش برآیند، چرا که در مبارزه برای آزادی ایرلند، سختی‌ها کشیده بود»(۱۳۹۴، انتشارات نیلوفر، چاپ هشتم، ص۱۳۳). حکایت این روزهای کردستان، به آنچه دورانت‌ها در مورد ایرلند آن روزها گفته‌اند، بی شباهت نیست. جوانانی که سودای زندگی امروزی دارند؛ آزادی، امنیت و رفاه می‌خواهند. سال‌هاست که آزادیِ نسبیِ موجود در غیاب رفاه و معاش آسوده را ناکافی می‌دانند و از حاکمان توقّع دارند امنیت اقتصادی آنان را هم تأمین کنند و برای ریشه‌کن کردن فساد اقتصادی و اصلاحات ساختاری به شعار اکتفا نکنند. غیاب عزم جدی برای اصلاح در میان حکومت‌گران و ناشنیده و بی جواب ماندن مطالبات انباشته شده، در کنار ناکامی‌ها و سرخوردگی‌های پسارفراندوم، آتش در هیزم ناخرسندی‌ها انداخت و جنبش مطالبه‌محور مدنی را به یک آنارشی تمام عیار بدل کرد. در سوی حکومت‌گران هم، مانند آنچه در مورد کلیسای وقت ایرلند گفته شد، حاکمانی حزبی قرار دارند که به واسطۀ سختی کشیدن‌ها و مبارزاتشان در راه آزادی کردستان، «مملکت گردانی» به شیوۀ سهم خواهانۀ حزبی را حق ویژۀ خود می‌دانند و سال‌های متمادی است، گذار از ارادۀ حزبی به ادارۀ دولتی را به تعویق انداخته‌اند.

کسانی گفته‌اند اگر بشر همۀ همت خود را صرف بهبود کیفیت ساخت شمع می‌کرد و به تأمین روشنایی از طریقی جز آن، نمی‌اندیشید، امروزه از نعمت وجود لامپ بی بهره بود. رهاکردن رویکردهای کهنه اما، زمانی چاره ساز خواهد بود که بدیلی بهتر مهیا باشد. کشتن شمع در غیاب لامپ جز افزودن تاریکی‌ها نتیجۀ دیگری نخواهد داشت. در کردستانی که مجال انتخابات آزاد، ظرف ماه‌های آتی وجود دارد، و مردم می‌توانند آزادانه چهره‌هایی غیر از دولتمردان فعلی را برای ادراۀ اقلیم برگزینند، دعوت به خشم انقلابی دگرگون‌کننده و بربادده، جز فراوان کردن رنج‌های مردم ثمرۀ دیگری ندارد.

سعدی حاجی۹۶/۱۰/۷

 

https://telegram.me/joinchat/AAAAADzq5zjD346_0wAkNg

   لینک کانال خبری ده نگی نوریاو @dangenoryav 🌎

درباره ی مـظفـر ولـدبیگی

ئه م وب سایت که له به ر چاوی خوینه رانی به ریزه ، له لایه ن مزه فه ري وه له د به گي و به هاوكاري هيوای برای ئه رکه کانی به ریوه ده چی . له خوینه رانی ئه م توره کومه لایه تیه داواکارین بو باشتر به ریوه بردنی،هاریکاری و هاوکاریمان بکه ن . بو په ره پیدانی زياتر به ژماره موبایلی 09183318945 یا ئیمه یلی mozafarnoryaw@yahoo.comپه یوه ندیمان پیوه بگرن . سه ربه رزیتان ئاره زومانه

2 دیدگاه

  1. رهگذر وواقع بین

    مردمی در اعتراض به وضعیت معیشتی و نبود امکانات اولیه از جمله برق و آب و… به خیابانها آمده اند.
    این مردم مشکلات را با پوست و خون خود لمس میکنند و جانشان را میدهند و خونشان ریخته میشود.
    صدها کیلومتر آنطرف تر فاشیستها مردم معترض را آشوبگر و آنارشیست میخوانند.
    به بهانه نبود بدیل و جایگزین در طول تاریخ حکومتهای فاسد توسط قلم بدستان مزدور توجیه شده اند.
    خطر فاشیزم برای جهان معاصر از خطر داعش و بمب هسته ای بیشتر است.
    فاشیستها نادان هستند و تصور میکنند مردم نیز نادان هستند.
    مصلحت و آینده هر نقطه از جهان توسط مردم آن دیار تعیین میشود و فاشیزم معاصر راهی جز زباله دانی تاریخ ندارد از سرنوشت هیتلر و موسولینی درس بگیرید.

  2. مقدمه ای مفصل بود اما متنی بشدت مجمل .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.